گر بهارعمرت در خزان، اما خزانش در بهار بود

برای روز میلادت هزار یاس رازقی در سبد می گذارم و برگ برگ خاطراتت را بوسه باران

نمی دانم که می دانی یا نه؟

اینجا یازدهم آبان سی و هفت شمع بر روی کیکی روشن است

 وتا تو نیایی، دست من بر بالایش حلقه

 مبادا که باد حیله گر خاموشش کند؟

دوربینم بر روی سه پایه حاظر است

 این بار می خواهم با تو عکس یادگاری بگیرم

بغضم در گلو خشکیده است

 ببین، هه لبخند می زنم نه نمی گریم این روز میلاد توست

روز خوب با توبودن اما بی تو

سایه ها را پس بزن، بدرخش در این همه خاکستری

تو را از پس ابرها نمی جویم من تورا در کنارم ،همین نزدیکی ها می یابم

تو بامنی

پیمان جان تولدت مبارک

مازیار فرزانه